Sende unutulur,seninde yerine biri bulunur,sende unutulursun aynen senden öncekiler gibi.....Biraz zamandır sadece gerekli olan...Sevgi yaşanırken hiç bitmiyecekmiş gibi hissettirir,en büyük kandırmacasıdır aslında...Ama kanmaktan başka bir yolda bırakmaz sana,sende herkes kadar kanar ve inanırsın...Zaten başarmak istediğide budur...Anılarında arada hatırladığında tatlı bir gülümseme kalır dudaklarında...Onsuz olamıyacağını düşündüğün zamanlarda,okadar emin hareket edersinki,sanki hep seninleymiş, hiç kaybetmiyecekmişsin gibi, rahat,bazende huzursuzluklar çıkarırsın...Kanmışsındır ya kadırmısındırda kendini,o sensiz olamaz, keza sende onsuz...Lakin iş bitiş merdivenine geldiğinde,hemen başlar pişmanlıklar,izahatlar;aslında ben öyle demek istemedim,aslında yanlış anladın,hatta özür dilerim eğer kırdıysam,ifadeleriyle dolu sancılı bir dönem başlar...Buna ne yapsan mani olamazsın...Ama mani olabilecekmişsin sandığın için,sürekli pişmanlıklarla,özürlerle dolu ifadeler kullanırsın ama nafile...Beklenen sonu sadece yavaşlatmış olursun,ne yaparsan yap nihai son gelmiştir...Sonra bir başka süreç başlar; acaba yalanmıydı bütün bunlar?aslında böyle birşey yoktuda benmi sanrılar gördüm?benmi kendimi kandırdım var diye?işte o anda kulaklarında sevgi dolu sözleri duymaya başlarsın...Paylaştığın herşey birer birer üzerine gelmeye başlar ve gerçek olduğunu anlarsın...Oysa bu durumdan çıkmana o güzel hatıralarda yardım edemez...Biten bitmiş,giden çoktaaann gitmiştir...Bu durum başka bir yeteneğini sınamana sebep olur başarılı olup olmadığını anlaman için...Efeler gibi gidenlerdenmisin? yoksa hiç giden olamıyanlardan mı? Hayat devam ediyor dersin herkesi kandırmak için ama öyle olmadığını kendine anlatamazsın...Soluduğun hava aynı gelmez,gündüzler anlamını yitirmiş,gece gökyüzündeki yıldızlarını bile kaybetmişsindir, ama yediremezsin kendine...İtiraf ettitiremezsin...Aşk yakar arkadaş...İstediğin kadar sakla...Anlaşılır...O izleri taşırsın yaşadığın sürece...İlerde adını değiştirirsin tecrübe diye...Ama inanki sadece kendini kandırmış olursun...Seyredersin perişan halini dostlar seyrelsede...Vurgun yemiştir gönlün...Artık o yoktur aslında sendeki onu hatırlarsın...Zalim demeye bile dilin varmaz...Kendine yeter gücün...Kendini suçlarsın, yersin, taki bitirene kadar...Adı aşk'tır bunun...Ve...AşK YaKaRRR...
MuAmmA(anonim:)))
